گمگشته در عشق

   کاش بودی تا دلم تنها نبود / تا اسیر غصه ی فردا نبود
  کاش بودی تا فقط باور کنی / بی تو هرگز زندگی زیبا نبود                                                             کاش می شد قلب ما از یاس بود / تک تک گلبرگ آن احساس بود
  پاک و سبز و ساده و بی ادعا / کاش می شد بهتر از الماس بود
  کاش می شد عشق را تفسیر کرد / عاشقی را با محبت سیرکرد                                             عاشقى را شرط اول ناله و فریاد نیست
  تا کسى از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست
  عاشقى کار هر عیاش نیست
 غم کشیدن صنعت نقاش نیست                                                                                             تقدیم به آنکه دارمش دوست
 تقدیم به آن که قلبم از اوست
 اگر مهتاب از تن بر کند پوست 
 جدا هرگز نگردد یادم از دوست

خوشا آن شب که شبتابش تو باشی ؛

خوشا آن مه که مهتابش تو باشی ؛

خوشا آن گل که گلدانش تو باشی ؛

خوشا آن می که ساقیّش تو باشی ؛

خوشا آن بت کده که بت در آن تو باشی ؛

خوشا آن گل که گلزارش تو باشی ؛

خوشا یاری که یارانش تو باشی ؛

خوشا آن قطره که دریایش تو باشی ؛

خوشا آن شب که شب بویش تو باشی ؛

خوشا بوسه که لبدارش تو باشی ؛

.

.

.

خوشا عیشی که عیّاشش تو باشی ؛

خوشا آن شب که شبدارش تو باشی ؛

خوشا صیدی که صیّادش تو باشی ؛

خوشا آن در که مفتاحش تو باشی ؛

خوشا آن سر که سردارش تو باشی ؛

خوشا عشقی که شیدایش تو باشی ؛

خوشا بلبل که آن نرگس تو باشی ؛

خوشا آهی که اندوهش تو باشی ؛

خوشا نوری که خورشیدش تو باشی ؛

خوشا ابری که بارانش تو باشی ؛

خوشا عبدی که معبودش تو باشی ؛

خوشا قبله که محرابش تو باشی ؛

خوشا رازی که آن محرم  تو باشی ؛

خوشا نظمی که منظومش تو باشی ؛

خوشا تیری که منظورش تو باشی ؛

خوشا فعلی که مفعولش تو باشی ؛

خوشا نقشی که نقاشش تو باشی ؛

خوشا شهری که مشهورش تو باشی ؛

خوشا شهری که پاشایش تو باشی ؛

خوشا خلقی که محبوبش تو باشی ؛

خوشا علمی که معلومش تو باشی ؛

خوشا دامی که آهویش تو باشی ؛

خوشا حبسی که محبوسش تو باشی ؛

خوشا آتش که آن هرمش تو باشی ؛

خوشا مجنون که آن لیلی تو باشی ؛

خوشا فکری که افکارش تو باشی ؛

خوشا شأ نی که شایانش تو باشی ؛

خوشا عیبی که مستورش تو باشی ؛

خوشا آن خم که رخدارش تو باشی ؛

خوشا سامان که اربابش تو هستی

از کودکی پرسیدن عشق چیست ؟ گفت........بازی

از نوجوانی پرسیدن عشق چیست؟ گفت....... کینه.

ازجوانی پرسیدن عشق چیست ؟ گفت ......... پول وثروت.

از پیری پرسیدن عشق چیست؟ گفت............ عمر

ازگل پرسیدن عشق چیست ؟ گفت .......از من خوشبوتر.

از پروانه پرسیدن عشق چیست ؟گفت.......... از من زیباتر .

از خورشید پرسیدن عشق چیست؟ گفت .......از من سوزانتر.

...

میدونی خوشگل من دوست دارم

همیشه عکس تورو روی قلبم میزارم

میدونی فقط تو رو دارم روی زمین

اینم نشونش بیا اسمتو تو روی سینه ام ببین

میدونی عشق منی همیشه تو قلب منی

میدونم دوستم داری اشک منو در میاری

آخه تو چقد ادائو ناز داری

میتونی عشق منو توی قلبت بکاری

ــ

www.parsa-69-8.blogfa.com

                             ماجرای دوتا گل سرخ

گل سرخ قصمون باشبنم رو گونه هاش                    دوباره دل داده بودبه دست عاشقونه هاش

خونه ی اون حالاتویه گلدون خالی بود                    جای یارش چقدرتو این غریبی خالی بود

یادش افتاد که یه روزیه باغبون دو بوته داشت      یه بهار اون دوتاروکنارهم تو باغچه گذاشت

با نوازش های خورشید طلا قدکشیدن                 قصشون شروع شدوهمش به هم می خندیدن

شبنمای اشکشون ز سر شوق ساده بود                عکس دیوونگیشون تو قلب هم افتاده بود

روزای غنچگیشون چه قدر قشنگ و خوش گذشت      حیف لحظه هایی که چکیدومردوبرنگشت

گلای قصه  ما"اهلی شهر"بهار                            نبودن اشنا با بازی تلخ روزگار

فک نمی کردن همیشه مال همن تا دم مرگ             بمیرن"باباهم میمیرناز غم بادوتگرگ

یه روز اما یه غریبه ومدو روم وترد                     یکی از عاشقای قصه یما روچید وبرد

اون یکی صه ی این رفتن و باور نمی کرد            تاکه بعدش چیده شدبا دستای سرد یه مرد

گلای قصه ی ما عاشقای رنگ حریر                   هر کدوم یه جای دنیا بودن وهر د واسیر

هیچکی از عاقبت اون یکی باخبر نبود                  چی میشد اگه تو دنیا قصه ی سفر نبود

قصه ی گلای ما حکایت عاشیاس                        مال یاسا"پونه ها"اطلسیا"راز قیاس

که فقط تو کار دنیا"دل سپردن بلدن                       بدون اینکه بدونن,خیلیا خیلی بدن

یکیشون حالا تو گلدون سفال خیلی عزیز               اون یکی برده  شدهواسه عیادت مریض

چه قدر به فکر هم،اما چقدر دربه درن                 اونا تا ابد از حال هم،بی خبرن

روزگار تو دنیای ما قربونی زیاد داده                  این بلاها روسرخیلی کسا در  مییاره

بازیاش همیشه یک عالمه بازنده داره                   توی هر محکمه کلیبرگ پرونده داره

این یه قانون شده که چه و زمستون،چه بهار          نمی شه زخمی نشد از بازیای روزگار

اگه دست روزگار گلای ما رو نمی چید               حالا قصه با وصالشون به اخر می رسید

ولی روزگار ما همیشه عادتش اینه                     خوبا رو کنار هم میاره،بعدم می چینه

کاش دلایی که هنوزم میتپنواسه بهار                   در امون بمونن از بازیای تلخ روزگار

نامه ی یک متهم

چه شاکی پرونده سلام،درسته من متهمم                  حتی رای متهم شدن پیش تو هم کمم  

ذوقی کردم، شنیدم گفتی شکایت میکنی                   اما دلم گرفت که گفتی منو اذیت میکنی

من تو رواذیت میکنم،منی که میمیرم برات              منی که تندی میشکنم زیر تولد نگات

تو حکم من نوشته بود،طبق مواد یک وبیست            تو روزگار من وتو این کارا عاقلانه نیست

معلومه که عاقلانه نیست،عاشق که عاقل نمیشه        ولی با این جواب من که حکمی باطل نمیشه شکی محترم، گلم ،بگو که زندونیم کنن                  بگو پیش پای چشات،یک شبه قربونیم کنن

بگو به افتخار تو ،بیان منو دار بزنن                    علت دیوونگیمو،تو کوچه ها جار بزنن

بگو که از رو قصمون کلی لالایی بسازن             عکس های زیبارو ولی اینجا واونجانندازن

اخه حسودی میکنم، بفهمن این رازو همه               فردا تقلب کنن از جنون این متهمه

دوس ندارم زیبای من از هرکسی شکی باشه          متهم اون نباید تو کره ی خاکی باشه

شکی من،قانون میگه:به هرکی روکنه جنون           چون قانونونمیشناسه،

دیگه نه تنبیه ونه اون متهمه،اما میخواس               شامل این بند نشه،بخاطر همین داره،بارای عقلو میکشه

نشسته تنها، این گوشه،بدون حامی ووکیل               کلی خوشش اومدهازعشق تووجرم ودلیل

میچینه ازلبای تو گلای سرخ خنده رو                    درسته که عاشقتم،اما مگه من دیوونم

خنده رو از تو بگیرم که بی چشات نمی تونم           خلاصه که شکی ماه،صاحب پرنده ی من

خاطره ی گذشته هام ،مالک اینده ی من               متهمت قصدی نداشت،عاشقیشو به دل نگیر

فقط اونو قبول بکن،به چشم مجرمی اسیر              اینجا وکیلی نمیاد که بگه من جنون دارم

چون اگه ازادم کنن باز سرتو درد میارم                شکی نازنین من،مزاحمت شدم،بخش

مثل تمام لحظه ها بتاب واروم بدرخش                  متهمت قول میده که دیگه به تو نامه نده

درسته که دیوونس ولی موندن روقول بده              فک نکنی نامه ی من شده مثل دفاعیه

شکی گل،نشون ندی این مدرک وبه قاضیه            نشون بدی اونم میگه بخاطر درد جنون

متهمت گناه داره،بگذر از اتهام اون                   ولی تواین کارو نکن می خوام اسیری بکشم

تابلوی چشمای تو رونازوکویری بکشم           فدای چشمات که تونور،هزهر صد رنگ میشه

زرد پاییزی میپوشی،چشات چه خوش رنگ میشه  راحت شدی از دست من با شعروعشق والتماس

نمیگم اما،نمی یام،بیرون ازاین رخت ولباس         به شکی مثل گلم،از منی که متهمم

زیبا چون اشکال نداره،امضا کنم که مریمم؟         مریم دیوونه ی تو،یازده ابان ویه روز

جرم من افتخارمه،به قاضیم میگم هنوز               یادت باشه لحظه ی صدور حکم،تومحکمه

دلت نسوزه،نگذری از تقصیر متهمه                  شکی هیچ کسی نشو،فقط اینو ازت میخوام

فدای شکی گل وجرم جنون واتهام                    الهی دروازه ی بخت ،به روت همیشه وابشه

دست به خاکستر بزنی ،الهی که طلا بشه            متهم هر چی ردیف،ردیف پنج ودو وسه

نمی ذارم تو عاشقی کسی به دورم برسه            

طرح چشمان قشنگت در اتاقم نقش بسته

شعر می گویم بیادت در قفس غمگین و خسته

من چه تنها و غریبم بی تو در دریا ی هستی

ساحلم شو غرق گشتم بی تو در شبهای مستی

خیال کردم بری میری از یادم

تو رفتی و نرفت چیزی از یادم

تو رفتی تازه عاشق تر شدم از اونی هم که بود بدتر شدم من....

صبح تا شب این شده کارم

که واسه ی دیدنت بیدارم تو الهه ی عشقمی

 همه ی کس و کارم.........

تو بداد من رسیدی وقتی تنهاییمو دیدی

تو نذاشتی برم از دست اگه چیزی هم هنوز هست....

نازنینم امید شیرینم من بجز تو کسی نمی بینم

از اون روزی که یه روز خوش ندیدم

بجز دستای گرمت دیگه پناهی ندیدم

زندگیمو به پای تو دادم

اون روزا رو نمیره از یادم

نازنینم برس به فریادم.................